سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
65
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
ب : ملتزم شويم كه شهادت ايشان مردود است زيرا اگرچه حضور دفعى در مجلس شهادت معتبر نيست ولى در عين حال اجتماعشان در حال اقامه شهادات لازم و معتبر مىباشد و اين شرط مفقود بوده . قوله : و هل يشترط حضورهم فى مجلس الحكم دفعة قبل اجتماعهم : ضمائر جمع به شهود راجع مىباشند . قوله : و هو الاجود : ضمير [ هو ] به [ ثانيهما ] راجعست . قوله : الشّهادة المتّفقة : مقصود شهاداتى است كه باهم از جهات سهگانه گذشته اتّفاق و اتّحاد دارند . قوله : و عدم ظهور المنافى : يعنى امرى هم كه با اتّفاق آنها منافات داشته باشد ظاهرا تحقّق ندارد و مىتوان گفت ممكنست مقصود اين باشد كه امرى هم كه با قبول شهادت آنها منافى باشد بحسب ظاهر وجود ندارد به اين معنا كه تما شرائط ديگر قبول از نظر ظاهر فراهم مىباشد . قوله : و النّص لا يدلّ الخ : مقصود از [ نصّ ] حديثى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج ( 18 ) ص ( 372 ) باينشرح نقل فرموده : محمّد بن الحسن باسنادش ، از محمّد بن احمد بن يحيى ، از بنان از پدرش ، از ابن مغيره ، از سكونى ، از مولانا الصّادق ، از پدر بزرگوارش عليهما السلام ، از امير المؤمنين على عليه السلام فى ثلاثة شهدوا على رجل بالزّنا الى آخر الحديث و قبلا اين روايت را نقل نموديم طالبين به آن رجوع نمايند . قوله : و يتفرّع عليهما : يعنى على القولين . قوله : ما لو تلاحقوا و اتّصلت شهادتهم : يعنى به نحوى وارد